رمضان و حکمت روزه داری

 
     
     
 

به مناسبت ۲۸ فروردین ۱۳۹۸ (که مصادف با بیست و هفتمین سالگرد هجرت موحدین آزادیخواه به پاکستان است) این تصویر خاطره انگیز از رهبر سماء تقدیم اهل توحید و آزادی می گردد. این تصویر در بهار ۱۳۷۱ (بهار هجرت) گرفته شده است

 
     
     
 

طبیعت هجرت و اهـــــداف مهاجرین - تـاریــــخ ایــــراد: ۲۴ شــوال ۱۴۱۳ - ۲۸ فروردین ۱۳۷۲  

 
     
     
 





 





 
     
     
 

 
     
     
 

اعلام موجودیت سماء (مواضع فکری - سیاسی، و روش مبارزه) تــاریـــــخ ایــــــراد: ۴ رجــب ۱۴۱۵ - ۱۵ آذر ۱۳۷۳ 

 
     
     
 

یا محمّد یا رسول اللّه، به مناسب مَولِد النّبی - سامی یوسف

 
     
     
 

توحید و استقلال: استقلال چگونه و با چه کسانی بدست می آید (١ و ٢) ١٤١٤ هـ.ق - ۱۳۷۲ هـ.ش 

 
     
     
 

دعای «خداوندا» - به مناسبت ۲۹ خرداد سالگرد شهادت شریعتی، دعای «خداوندا» که یکی از دعاهای پر مُحتَوای ایشان است «با صوت و صورت» تقدیم می گردد. یادش مُکرّم و گرامی و خالقش از او راضی باد.

 
     
     
 

به مناسبت ۵ تیر ۱۳۹۶ (سالروز تأسیس سماء) این تصویر از مؤسس سماء تقدیم می گردد. لازم به ذکر است که این تصویر در ۵ تیر ۱۳۷۰ و در محل تأسیس اخذ شده است.

 
     
     
 

دعای «ربَّنا» با صدای استاد آواز محمد رضا شجریان

 
     
     
 

بهار آمد! بهار گلها و دلها آمد!

 
     
     
 

سرودِ: عقیده و هدف

 
     
     
 

اوقاتی که پوشش زنان ناشیرین می شود!

 
     
     
 

رابطۀ سیاست و کار سیاسی با اسلام و مسلمین

 
     
     
 

ســـرود عقیـــده و هـــدف

 
     
     
 

توحید و آزادی (مُوحِّدین آزادیخواه)

 
     
     
 

امر به دیگران و فراموش کردن خود؟!

 
     
     
 

نظرات و مواضع زير سلطه

 
     
     
 

اهداف و شعارهای سماء

 
     
     
 

دروغهای کیهانی؟؟؟ کیهان خامنه ای و عنوانهای درشت و شاخدارش و مواضع پر کینه و تکفیری اش:

 
     
     
 

هر کسی و هر حزب و سازمانی و هر نظام و حکومتی در رابطه با افکار و عقاید مختلف و جهات و موضوعات گوناگون میتواند دارای یکی از این «مواضع اساسی» باشد:
۱- میتواند موضع «موافق و هم رأی» داشته باشد، در ابعاد نظری و عملی.
۲- میتواند موضع «مخالف و متفاوت» داشته باشد، در ابعاد نظری و عملی.
۳- میتواند موضع «جنگی و مسلحانه» داشته باشد، در ابعاد نظری و عملی.

 
     
     
 

ایران مسلمان: خلیج مسلمین یا خلیج همیشه فارس؟! نام پیروز و اتحاد آفرین «خلیج مسلمین» مُبیِّن موضع توحیدیِ اسلام و مـــأخوذ از ماهیت اسلامی اُمّت ایران و همۀ اقوام و مذاهب مختلفۀ آنست. این موضع راهگشا در عمق خودش حامل اتحاد و همبستگی مردم و یکپارچگی مملکت و زمینه ساز حفظ و حراست ایران از تجزیه و تلاشی است. همچنین خلیج مسلمین «پیام رسان اُخوّت و برادری» برای جوامع مسلمانِ همجوار و همۀ عالَم بشری است، و چنین اقدام مبارک و اتحاد آفرینی میتواند نزاع و اختلاف جوامع منطقه را برطرف و «تعاون و همکاری و تفاهم» را به ارمغان آورد. زیرا این آب راهه خلیجِ مشترک فارس و عرب و دیگر اقوام مسلمان و کلا خلیج مسلمین است. اما «خلیج همیشه فارس» بیانگر ظلم و تبعیض و نژادپرستی و مشخصا اسلام ستیزیِ الحادی - غربی و با رنگ و لعاب باستانی - مجوسی است. و خاصتا خلیج همیشه فارس بیانگر ماهیت تجزیه شدۀ مردم ایران و عامل تفرق و تنازع و درگیری داخلی! و آنگاه پیامی خصمانه خطاب بهممالک و جوامع همجوار و خاصتا جوامع عربی است! و از همه بارزتر و آشکارتر به مثابۀ نشان دادن چراغی سبز به حضور استعمارگران و اجانب اسلام ستیز می باشد.

 
     
     
 

انتخابات افغانستان - آخرین جنگ افزار سرکوب و ابتدایی ترین وسیلۀ انتخابات؛ و حضور گستردۀ خر و اُلاغ؟!

 
     
     
 

 
     
     
 

 
     
     
 

 
     
     
 

 
     
     
 

تَوَکُل توحیدی (اعتماد بر قوانین توحیدیِ ناشناخته بنابر قوانین شناخته شدۀ توحیدی)
تـاریـــخ ایــــراد: ۲۹ ربیع الأول ۱۴۱۵ - ۱۵ شهریور ۱۳۷۳

 
     
     
 

تواضع سازمانی (جهت تحقق سازمان و سازماندهی
تاریخ ایراد: ۵ محرم ۱۴۱۳ -
 ۱۴
تیــــــــر ۱۳۷۱

 
     
     
 

سخنرانی رهبر سماء در اولین مراسم سالگرد تأسیس: شامل نحوۀ تأسیس، مشاکل دورۀ تأسیس، دشمنان اساسی، و مواضع فکری - سیاسی. و این سند اساسی فی الواقع خلاصه ای از سماء و منهج توحیدی و آزادیخواهانۀ آنست.
 
«بخش اول». «بخش دوم»
تـاریـــخ ایــــراد: ۲۶ ذوالحجــــة ۱۴۱۲ -
 ۵
تیــــر ۱۳۷۱

 
     
     
 

وحدت آزادی و سازمان
 (خودمحوری و خدامحوری)
تـــاریـــخ ایــــراد: ۸ شـــوال ۱۴۱۴ -
 ۲۸
فروردین ۱۳۷۳

 
     
     
 

بـحـثـهــــــای تـــــأسـیـــــــس
 (
۱۴ ذوالحجـــة ۱۴۱۱ - ۵ تیــــر ۱۳۷۰):
تــاریخچۀ تــــاسیس - قسـمت الـف
تــاریخچۀ تــــاسیس - قسـمت بــاء
بحــــث تــــوحیــــد - قسمـــت الـف
بحــــث تـــــوحیـــد - قسمـــت بــاء
بـحــــــث آزادی - قسمــــت الـــــف
بـحــــــث آزادی - قسمـــــت بـــــاء

 
     
     
 

رهبری توحیدی - اجتهادی
تــاریـــــخ ایــــــراد:
۷ محرم ۱۴۱۲ –

 ۲۷
تیر ۱۳۷۰

 
     
     
 

اسلام حقیقی و اسلام عرفی  - کردی
۱۴۱۴ هـ.ق - ۱۳۷۲ هـ.ش

 
     
     
 

خلقت و تقوی
۱۴۱۲ هـ.ق - ۱۳۷۱ هـ.ش

 
     
     
 

ظنّ و عِلم در میدان توحید و تَقوی
۲۷ محرم ۱۴۱۳ - ۵ مرداد ۱۳۷۱

 
     
     
 

بسوی تحقق ارزش هــا
۱۲ جمادی الاول ۱۴۱۲ -
 ۳۰ آبـــــــــان ۱۳۷۰

 
     
     
 

شرح و تبیین سورۀ کوثر و تفسیرات فرقه ای
تــاریــــخ ایــــــراد: ۱۴۱۲ هـ.ق -
 
۱۳۷۱ هـ. ش

 
     
     
 

دینداری مُخلصانه و تـوحیدی:
 إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّينَ (زُمَر -
۱۱):
«
همانا من امر شده ام که الله را مخلصانه عبادت و اطاعت کنم، زیرا دین و قانون مختص اوست».
 وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ (یونس -
۷۲):
 «
و امر شده ام که جــــزو مسلمین باشم».
وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَ قَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ (فُصِّلت -
۳۳):
 «
و چه چیزی بهتر از آن قول و سخنی است که کسی بسوی الله و منهج توحیدی دعوت نمود و در این راستا عمل صالح و سازنده انجام داد و گفت که من از مسلمین هستم».
 فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (آل عِمران -
۶۴):
 «
و اگر دعوت توحیدی را نپذیرفتند، آنگاه بگویید که شاهـــد باشید ما مسلمان هستیم».
 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَ لَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنتُم مُّسْلِمُونَ (آل عِمران -
۱۰۲):
 «
ای اهل ایمان، در رابطه با الله و قوانینش تقوی و التزام داشته باشید، چرا که تقوای الهی و التزام توحیدی بر حق و رواست، و تنها روی دین اسلام بمیرید».

 
     
     
 

مصدر اصلی مطالب و مواضع سماء - مصدر اصلی مطالب و مواضع فکری، فرهنگی، و سیاسی سازمان موحدین آزادیخواه ایران، شبکۀ سماء: samaa.org است. بنابر این، مطالب و مواضع نهایی سماء تنها از این شبکه قابل اخذ و دریافت می باشد. و آنچه خارج از این شبکه وجود دارد: اولا ممکن است از اصلاح و تجدید نظرهایی که در مطالب و مواضع سماء صورت می گیرد، بی بهره بماند. ثانیا به علت مشکلات پخش و نشر و احتمال تحریفات عَمدی، دریافت مطالب و مواضع نهایی از شبکۀ سمـاء یک امر ضروری است. و طبعا اگر متن و مطلبی (در هر جا و مکانی) با متون و مطالب شبکۀ سماء متفاوت و مختلف باشد، سماء در برابر آن «مسئولیتی» نخواهد داشت.

 
     
     
 

مُخاطبان مُوَحِدین آزادیخواه - سازمان موحدین آزادیخواه ایران، جهت احیای مُجدد «اسلام ومسلمانی» و ابلاغ و ارائۀ اسلام اجتهادی (توحید و آزادی) و حاکمیت و اقامۀ دین توحیدی اسلام بوجود آمده است. اینست که مخاطبان اصلی و بالفعل موحدین آزادیخواه، مسلمین و جوامع اسلامی و کسانی هستند که دنبال «ماهیت واقعی اسلام و حقیقت دین اسلام» هستند، نه ثبوت حقانیت آن و نه ثبوت خدایی بودن آن و نه ثبوت وجود الله رب العالمین. به عبارت دیگر مُحتوی و تبیینات و جوابهای موحدین آزادیخواه، بیشتر متـوجه مسلمین و کسانی است که در محدودۀ دین اسلام می اندیشند و میخـواهند اهل «توحید و آزادی» باشند. و همین است که افکار و عقاید سماء اکثرا برای چنین افراد و جوامعی راهگشا و قناعت آفرین است. و طبعا کسان و جریاناتی که خارج از محدودۀ اسلام و مسلمانی قرار می گیرند در مرحلۀ دوم کار واقع می شوند، و دعوت و اِقناع آنها «با عبور از مرحلۀ اول» معنای بیشتری میدهد.

 
     
     
 

اِتخاذ مَواضع روی واقعیات مُبَیَّن - زمانی امر و خبری به درستی به مردم می رسد که: اولا «کل واقعیت» در رابطه با امر و خبر مورد نظر در میان مردم منعکس شود (نه گوشه ها و بریده هایی از آن). بدین معنا که خبر و حَدَثی مثل جسدی مُثله شده در نیاید؛ بلکه وقوع امری و حدوث چیزی «بی کم و کاست» بیان و منتشر گردد. و گرنه دنیای کِذب و تهمت و عداوت بوجود می آید و کمتر سخن و خبری جای تکیه و اعتماد می شود. ثانیا هر واقعه و امر و خبری جهت مفهــوم و مُدلل شدن، باید همراه با «ابلاغ و تبیین مصدر» و عامل واقعه و حَدَث باشد، چرا که خیلی چیزها حادث می شوند، اما بعضی زوایا و علل آنها از انظار عمومی و نگاه رایج  پنهان و نامعلوم می مانند. اینست که جهت شناخت واقعی و «موضعگیری صحیح» نسبت به هر امر و خبر و روی دادی (علاوه بر تعقیب و دریافت تمام واقعیت)، تبیین و تفسیر مصدر «و عامل وقایع و اخبار» بسیار ضروری میشود. بدین ترتیب، با تحقق این «دو شرط اساسی» میتوان گفت که خبر رسانی درست و مناسبی صورت گرفته است.

 
     
     
 

 
     
 
 
     
 

کمکهای مُتقابل دُوَل غربی و نظام ولايت مُطلقه : دُوَل غربی و نظام ولایت مطلقه از اول تا حال دارای روابطی پیچیده و دشمنی ها و همکاریهای زیادی بوده اند. اما حقیقتا دشمنی های غرب بیشتر برای مهار و استخدام نظام ولایت مطلقه بوده نه برای «تغییر و اِسقاط آن»؛ و کمک به حکومت بعثی عراق در جریان جنگ هشت سالۀ صدام و خمینی، و یا همکاری با مخالفان مسلح ایرانی، نمونۀ این دشمنی ها جهتِ «مهار و استخدام آن» بوده است. این بود که با ترک ظاهری مسئلۀ صدور انقلاب (توسیع شیعه گری صفوی) بعد از مرگ خمینی و نوشیدن جام زهر آتش بس، کمک به مخالفان این نظام هم بسیار نامحسوس و تقریبا پایان پذیرفت! و حتی امثال سازمان مجاهدین خلق طی زد و بندهای بعدی ملحق به «فهرست ارهابیون» گشتند. و از همین رو میباشد که بعد از مرگ خمینی و پذیرش آتش بس با عراق، اکثر دشمنی ها جنبۀ تبلیغـاتی و هیاهو را داشته! و در پنهان و پشت پرده اصلِ مسئله مبنی بر «معاملات و زد و بند» بوده است. اینست که همکاریهای دول غربی و نظام ولایت مطلقه دراین چند دهه بر دشمنی هایشان چربیده است.

 
     
     
 

 

 
     
 
     
 

تضاد مواضع غربی نسبت به نظام ولایت مطلقه - اما مسئلۀ اساسى اينست که دُوَل غربى نظام ولايت مطلقۀ مسلح و مهار نشده را به هیچ وجه تحمل نمی کنند، و در نتيجه: يا بايد اين نظام تسليم شود و با دُوَل ناتويى غرب «سازش اساسی» نمايد، و يا اينکه جنگ و درگيرى غرب با نظام ولايت مطلقهاجتناب ناپذیر خواهد بود. و این شِقّ اخیر چيزى است که نه غرب خواستار آنست و نه نظام ولايـت مطلقه میخواهد آن را حتى بشنود، زيرا چنين برخوردى: اولا به سقوط  نظام استبدادى ولايت مطلقه منجر می شود، و احتمالا آزادی و مردمسالاری و کثرتگرایی و رشد و ترقی ایران را در پی خواهد داشت، ثانيا احتمال اتحاد و نزديکى شيعيان با ساير مسلمين (در دراز مدت) و اتخاذ سياست مشترک در طرد استعمارگران غربى بسيار تقويت می یابد. و این موضوعی است که هم غربيان استعمارى و هم نظام ولايت مطلقه آن را خوب درک ميکنند. و همين است که غربیان اصل را بر مهار و کشاندن نظام ولايت مطلقه بسوى«تسليم و سازش اساسی» قرار داده اند، و اما نظام ولايت مطلقه «سياست همکارى و امتيازدهى» را در پيش گرفته است.اینست که هر دو طرف از وقوع جنگ و نزاعی که ممکن است استبداد و استعمار را مشترکا ساقط نمايد مضطرب و نگرانند.

 
     
     
 

ضروریست که این مطلب و مکتوب عمیقا و با جدیت مطالعه شود و نسبت به آن نظر و موضعی ابراز گردد: «نماز مُنزَل و مُتکامِل: اِلحاق و اصطفاف و اختیار خط و رهبری». در ضمن ۵ تیر ۱۳۹۸ بیست و هشتمین سالروز تأسیس سازمان موحدین آزادیخواه ایران (سمــاء) را بر اهل تـوحید و آزادی تبریک و تهنیت عرض می کنیم.

نماز مُنزَل و مُتکامِل: اِلحاق و اصطفاف و اختیار خط و رهبری - تا حال کمتر روی این موضوع دقت بعمل آمده که چرا ترک صلاة - نماز (بر خلاف گناهان دیگر) ارتداد و خروج از اسلام بحساب می آید؛ تا جایی که حتی در «فقه سنتیِ احکـام» نسبت به «تارک الصّلاة» حکم قتل! مطرح شده است؟! در این رابطه بیان و نظر موحدین آزادیخواه بدین قرار است: نماز مُنزَل و مُتکامِل و اِقامۀ آن، بیانگر الحــاق به دین تــوحیدیِ اسلام و قرار گرفتن در صفوف مسلمین و اطاعت از رهبری تــوحیدی - اجتهادی می باشد، و مراسمی است که صف و مـوضع عقیدتی - سیـاسیِ انسانها را مشخص کرده (با حضور در صف و جماعت مسلمین و پذیرش امـامی که پشت سر آن قرار می گیرد) و جایگـاه آنها را علنی و آشکار می سازد. و از همین روست که نماز منزل و متکامل (به مثابۀ یک برنامۀ مداومِ عقیدتی - سیاسی) در طول تاریخ اسلامیت و مسلمانی «عبادت و اطاعتی تعیین کننده و فصل الخطاب» بوده است، و علیرغم فراموشیِ هـدف اصلی و خالی شدن ماهیت این رسم توحیدی (و عرف و عادتی گشتنش) ملاک و معیار دینداری اسلامی شده است. و مُضاف بر آن: با وجود اینکه زکات و پرداخت آن وسیعا در سراسر قرآن (و اکثرا همراه با اقامۀ صلاة) ذکر و تأکید شده، اما مسئلۀ ارتداد بخاطر عدم پرداخت آن در تاریخ فقه اسلامی مطرح و بیان نشده است؛ الّا در مــورد حروب رِدّه ای که بعد از وفات رسول به وقوع پیوست و اهل رِدّة از پرداخت زکات استنکـاف ورزیدند. هرچند ارتداد و مرتد تلقی کردن آنها (و محاربه با این دستجات) نه بخاطر عدم پرداخت زکات، بلکه بنابر «عقبگرد مسلحانه و خشونت آمیز از اسلامیت و مسلمانی» و روش منهدم کننده ای بود که در پیش گرفتند. و چنین به نظر میرسد که مطرح نشدن مسئلۀ ارتداد و حکم قتل نسبت به عدم پرداخت زکات (و دیگر واجبات) به موضوع زیر مجموعه بودن آنها مربوط باشد، زیرا پایه و اساسِ موضوع همانا الحاق به دین توحیدی اسلام و قرار گرفتن در صفوف مسلمین و پذیرش رهبری توحیدی - اجتهـادی است. و به تبع این پایه و اساس، بقیۀ ارکان و واجبات اسلامی هم زمینه دار شده و جامۀ عمل می پوشند. این کلیتِ موضوع است و شرح آن ذَیلا بیان می گردد.

 
     
     
 

بزرگترین گناه محمد مُرسی (ره): وَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ - چند روز پیش محمد مُرسی (ره) رئیس جمهور منتخب مصر به صورت ناگهانی در مَحکمۀ کودتاچیان (بعد از سالها محرومیت از حقوق خویش و تحمل وضعیت طاقت فرسای زندانهای کودتا) جان سپرد، و خدایش او را ببخشاید. و لکن آنچه در اینجا مدنظر ماست ذکر مصائب و مأساتِ ناشی از کودتای استبدادی - استعماری نیست، بلکه انحرافات و خطاهایی است که منتهی به چنین وضعی گردید. بدین جهت میخواهیم روی این موضوع تصریح نماییم که: «بزرگترین گناه و خطای محمد مُرسی و جنبش اخوان المسلمین در مصر» همانا زد و بند و سازش با ظالمان مصر (و مشخصا تعیین عبد الفتاح سیسی بعنوان وزیر دفاع و محمد ابراهیم بعنوان وزیر داخلی) و بی توجهی به مردم و نیروهای مخالف نظام حسنی مبارک بود. لازم به ذکر است که این دو عنصر خبیث و کودتاچی جزو مقامات بالای عسکری در نظام حسنی مبارک بودند؛ و در حالی به این سمتهای حساس گمارده شدند که نیروهای مردمی و مخالف به حاشیه رانده شده و از طرف اخوان المسلمین و شخص محمد مرسی توجه چندانی به خواست و مطالبات آنها مبذول نمی گشت! و همان زمــان این مطلب: «انتقاد از قانون اساسی مصر: قانون توافقی راهگشاست» در واکنش به چنین اوضاعی منتشر گردید.

 
     
     
   
     
     
 

سالـــــروز هجـــــرتِ مــــــوحدین آزادیخــــــواه

 
     
     
 

 
     
     
 

سرنوشت مردمان ناتوان: مردمانی که توان حل و فصل مشاکل سیاسی و اقتصادی و اجتماعی خود را ندارند و آوارۀ ممالک دیگر می شوند (اعم از مسلمان و نامسلمان) سرنوشت  خوبی نخواهند داشت؛ و حتی بد فرجامی وضعیت آنها تا مرحلۀ نمازگزاران مسجد نور در نیوزیلند هم پیش می رود! که سر از کشتاری بی رحمانه درآورد، و این فیلم آن را چنین به نمایش می گذارد. 

 
     
     
 

سه سرود، سه جهت؛ سه هویت!

ای ایران ای مرز پر گهر: این سرود در دورۀ استبداد شاهنشاهی پهلوی سروده شده و ماهیتی خاک پرستانه و نژادپرستانه و باستان گرایانه دارد، و ناسیونالیسم غربی آبشخور آن را تشکیل میدهد.....

ای ایران ای مهد عاشقان: این سرود اخیرا (همین اسفندماه) توسط نهادهای نظام ولایت مطلقه ساخته شده و مأخوذ از سرود «ای ایران ای مرز پر گهر» است؛ و طبعا کار این فرقه بازان من البدایه جعل و تزویر بوده است....

دیده بگشا ای برادر: این سرود مربوط به اوایل انقلاب ۵۷ ایران بوده و در فضایی آزاد و برادرانه و انقلابی سروده شده است، و با تأثر از این وضعیت، ماهیتی اتحادی و عدالت طلبانه دارد و از مُحتوایی عام و فراگیر برخوردار است، و همۀ اقوام و مذاهب ایران را در بر می گیرد.....  

 
     
     
 

آزادی و مردمسالاری و کثرت گرایی را اصل نماییم - نظام مطلقۀ ولایت فقیهی از سلطنت مطلقۀ پهلوی بدتر نیست، اما بهتر هم نیست؛ زیرا این دو نظام مطلقه، اولا ساختاری استبدادی داشته و من البدایه روی زور و سرکوبگری و حذف دیگران بنا شده اند (اولی به نام ایران گرایی و دومی به نام فرقه گرایی)، و بدین شیوه یک قرن مردم ایران را در خوف و سرکوب و فقر فرو برده و بر آنها الحاد غربی و خرافات صفوی تحمیل کرده اند. ثانیا هم سلطنت مطلقۀ پهلوی و هم نظام مطلقه ولایت فقیهی (با وجود تلاش و تبلیغات بسیار) اصلاح ناپذیر از آب در آمدند. و انقلاب سفید شاهنشاهی و اصلاح طلبی اطیاف ولایت فقیهی نمونۀ این تلاشهای کاذبانه و شکست خورده است، و انقلاب بهمن ۵۷ علیه سلطنت مطلقۀ پهلوی، و قتلهای زنجیره ایِ مخالفان در نظام مطلقۀ ولایت فقیهی (و همچنین بگیر و ببند اصلاح طلبانِ ولایت فقیهی و حذف فَله ای احزاب و روزنامه ها و شبکه های اطلاع رسانی آنها) اصلاح ناپذیری این نظامهای استبدادی را به نمایش گذاشت. 

 
     
     
 

سرودِ: دیده بگشا ای برادر - ۲۲ بهمن ۹۷ چهلمین سالروز انقلاب ضد استبدادی و غصب شدۀ مردم ایران گرامی باد. این انقلاب برحق و عادلانه و ضد استبدادی و ضد استعماری و در همان حال مظلوم و غصب شده توسط مستبدین ولایت مطلقه، به همۀ انقلابیونِ آزادیخواه و مردمسالار و کثرت گرا تبریک و تهنیت باد. و بهمین مناسبت سرودِ: «دیده بگشا ای برادر» به مردم استبداد زدۀ ایران و اقوام و مذاهب مختلفش تقدیم می شود. این سرود (دیده بگشا ای برادر)، سرودی برادرانه و انقلابی و دارای مُحتوای عام و فراگیر است، و حقانیت و اتحاد آفرینی و دعوت مردم به هوشیاری مبادی آن را تشکیل می دهد. و از این جهت مُستحق آنست که بعنوان «سرودی ملی و فرا قومی و فرا مذهبی» شناخته شود. خاصتا با توجه به سابقه اش و زنده بودنش در خاطرۀ مردم (در سطح ایران) حتی برای حال و آینده سرودی بجا و سازنده است. و ای کاش مُحتوای آن در چهل سال گذشته جاری و ساری می گشت و مبنای فرهنگ ایران و سیاست ایرانی و قانونگذاری مملکتی قرار می گرفت 

 
     
     
 

در چهل سالگی انقلاب ضد استبدادی و غصب شدۀ مردم ایران (۱۳۵۷): یادآوریِ سکولاریسم پهلوی: سکولاریسم سرکوب و جنایت و خیانت 

 
     
     
 

یکم بهمن سالروز پایه ریزی خط اجتهادیِ موحدین آزادیخواه - زمستان ۱۳۶۲ «سرآغاز عملیِ» مبارزات توحيدى و آزاديخواهانه و مبداء پايه ريزى خط و منهج اجتهادیِ موحدين آزاديخواه است. و بهمین مناسبت سازمان موحدين آزاديخواه ايران اين سالگرد «پيروز و اجتهادی و تحول آفرین» را به همۀ موحدين و آزاديخواهان و به تمام اقوام و جوامع مسلمان «تبريک و تهنیت» عرض می کند.

 
     
     
 

خط و رهبری توحیدی، شاخصِ اسلامیت و مسلمانی   - اکثر افراد بشری توان دینداری قائم به نفس و رابطۀ مستقیم با قوانین توحیدی و اخذ وحی تشریعی و تکوینی را ندارند، و چنین توانی (و لیاقت اخلاقی و عقلی و علمیِ آن) تنها در میان اندکی از انسانها یافت می شود. بدین جهت مُعظم بشریت نیازمند استاد توانا و خط و فکر راهنما و رهبری راهگشاست، و ضرورت استادی و رهبری برای جوامع بشری از این حقیقت نشأت می گیرد. کمااینکه همین مسئله و موضوع است که شرک و بت سازی و بت پرستی می زاید؛ و بعدا همین واسطه سازی و واسطه گری است که بشریت را نامسئول و هرچه بیشتر بی فکر و نالایق می سازد. اینست که نوع بشر معمولا در یکی از این سه حالت قرار داشته است: «جهالت و رها شدگی»، «تبعیت مطلق - شرک»، و «تبعیت مشروط - انتخابی». این وضعیت در رابطه با مسلمین هم صدق میکند و داستان آنها نیز بهمین شکل و صورت بوده است. و علیرغم ادعای هدایت الهی و حمل عنوان اسلام و مسلمانی، آنها نیز چنین تاریخ و سرنوشتی داشته اند؛ بنحوی که در میان این بشریتِ به اصطلاح هدایت شده، متأسفانه وضعیت اول و دوم غالب و وضعیت سوم کمیاب بوده است

 
     
     
 

 
     
     
 

مُدَلّل سازی مناسبتِ مَـــــولِدالنّبی -  اینست که از نظر موحدین آزادیخواه، نه صدر اسلام بهترین دوران اسلام و اسلامیت بوده است (زیرا بنابر نصوص قرآن، دوران بعث توحیدی اسلام و دوران هجرت و جهاد و تأسیس و دوران عبور از بزرگترین مصائب محسوب می شود)، و نه مردم صدر اسلام بهترین مردمان روی زمین بوده اند؛ و حتی مردم آن دوره بنابر نصوص قرآن و حقایق تاریخی، مردمانی بسیار «بدوی و کافر صفت و قبیله پرست» و به قول قرآن «لَفی ضَلالِ مُبین» بوده اند. و اگر غیر از این بود، بعد از چند دهه نظام خلافت اسلامی - شورایی، و بعد از اینهمه رنج رسول و صحابه، کار مسلمین به انحراف کشیده نمی شد و سر از پادشاهی و ملوکیت و سلطنت استبدادی در نمی آورد؛ و سرنوشت مسلمین به روزگار کنونی و وضع استبدادی - استعماری منتهی نمی گردید. بگذریم از اینکه بنابر «ذات کارهــا» هیچ بدایتی بهترین حال نیست؛ بلکه هر بدایتی مملو از نقایص و مشاکل و عیوب است، و این مرور زمان است که آن را اصلاح و تکمیل می کند.

 
     
     
 

مَولِد النبّی بر اهل «توحید و آزادی» مبارک باد

 
     
     
 

روسیاهی حُکام سعودی: با چراغ سبز غربی و افشاگری ترکیه  - در این اختلافی نیست که جمال قاشقچی تا بهار عربی در خدمت نظام سعودی و حکام استبدادی آن بود و در راستای اهداف آنها کار می کرد، و حتی سردبیر روزنامۀ «الوطن» و شبکۀ خبری «العرب» گردید (که هر دو در مِلکیت حکام سعودی بودند)، و لکن بعد از بهار عربی و خاصتا بعد از محاصرۀ قطر از طرف نظام سعودی و اِمارات و بحرین موضع دیگری پیدا کرد، و با همه کاره شدن ولیعهد جدید (بن سلمان) و راه انداختن اصلاحات غرب پسند و از آن طرف بگیر و ببندهای اصلاح طلبان سیاسی و علمای مذهبی منتقد راه خارج در پیش گرفت، و از یک منتقد اصلاح طلب بسوی مخالفت با نظام استبدادی و دست نشاندۀ سعودی کشیده شد. در این مسیر (با توجه به زمینه هایش) اول به آمریکا رفت، و اما او می دانست که مواضع سیاسی خود را که بسوی اسلام محوری سیر می کرد (و همراه بود با نقد سیاستهای غربی) نمی تواند از آمریکا تبلیغ نماید. و اینجا بود که راه ترکیه را در پیش گرفت و خواست در ترکیه مستقر شود، همان ترکیه ای که از طرفی ملجاء منتقدان سیاسی بهار عربی گشته، و از طرف دیگر با نظام سعودی و اماراتی دچار نزاع سیاسی شده است، و با ازدواجی که میخواست ترتیب دهد (با خانم خدیجه چنگیز) این امر را به اثبات رساند؛ و همین بود که حکام سعودی به فکر نابودی او افتادند.

 
     
     
 

آیا ایران افغانستان دیگری است؟! - اینهمه تضاد و تناقض و اینهمه «دمکراسیِ پسونددار» از چه چیزی نشأت می گیرند؟! از نظر موحدین آزادیخواه مهمترین عوامل تضاد و تناقض ممالک ما و دمکراسیهای پسونددارش بدین قرار هستند: ۱- سلطۀ خارجی و سیاسیونی که یا ساختۀ خارج هستند و یا از وجود آنها نفع می برند، چیزی که باعث می شود سیاست احزاب و سازمانها و جریانات مختلف (و همچنین روشهای مبارزاتی و اهداف مبارزه) در محدودۀ طرح و برنامۀ خارجی قرار گیرد. ۲- اختلال هویت و ظهور اختلافات اساسی، که تشتت و تفرق و تنازع بوجود می آورند، بنحوی که بعضیها چیزی را می طلبند و بعضی دیگر (در تضاد با دیگران و حقوق هموطنان) غیر از آن را طلب می کنند؛ و بدین صورت نظامهای سیاسی متضاد و املائات اجنبی زمینه دار می شوند. ۳- شخصی گری اکثریت، که موجب شده میدان سیاست و حکومت از اقشار وسیع مردم خالی و از عمق اجتماعی محروم گردد، و در سایۀ شخصی گری و عدم توجه به کار سیاسی و نحوۀ حکومت داری و ادارۀ مملکت (که آنهم علل و تاریخچۀ خود را دارد) این میدانِ سرنوشت ساز به انحصار یک اقلیت سیاسیِ دست نشانده و خارجه گرا و دستجاتی از حزب باد در آمده است. ۴- ساختار ممالک جعلی، که در تضاد با آزادی و مردمسالاری و کثرتگرایی بوده و نتیجۀ زورگویی استبدادی - استعماری هستند، و از مردمان درهم تنیده و از هم گسسته تشکیل شده اند. و در همان حال که از مردمان متلاشی بوجود آمده اند، فکر و فرهنگ قومی و فرقه ای بر آنها تحمیل و در بین آنها رایج شده است.

 
     
     
 

۱۱ مهر روز کار و استقلال (خود اِتکایی)  بر موحدین و استقلال طلبان مبارک باد -  احزاب و سازمانها و اعضایشان باید اثبات نمایند که با تکیه بر زحَمات و تلاشهای خود مبارزه شان را ایجــاد و ادامه داده اند؛ نه با تکیه بر قدرتهای استبدادی - استعماری؛ و نه بنابر زور سلاح! و سلطه گری بر مردمی که قرار است او را نجات دهند؟! و اینهم زمانی میسر میشود که یک مبارزه حاصلِ ایمان، تلاش، و فداکاری اعضایش باشد؛ نه دکانی برای منفعت طلبی و باندبازی و سرقت و دزدی. باشد که چنین راه و روشی در جوامع ما رایج شود و بشریت مسلمان و احزاب و سازمانها را از وابستگی به اجانب و از وابستگی به زور سلاح بی نیاز گرداند؛ و به تبع آن این رسم توحیدی و استقلال طلبانه (که تکیه گاه موحدین آزادیخواه است) به مردم ثابت نماید که احزاب و سازمانها و اعضایشان، نه مُفت خوارانی انگل و سربار مردم! یا وابسته به اجانب سلطه گر، بلکه فعالان و تلاشگران متکی بخود هستند و بصورت سازماندهی شده کار و فعالیت میکنند.

 
     
     
 

اعتصاب کردستان: انتظار از مردم ایران؛ نه از گوش ناشنوای مستبدین - اما باید دانست که برای مقابله با استبداد ولایت فقیهی (و عقب راندنش) اعتراضات تاکنونی و اینچنینی (واکنشی و گذرا) کفایت نمی کند؛ و حتی در صورت تداوم این نوع اعتراضات، کار اساسیِ مقابله با استبداد به تنهایی از عهدۀ هیچ منطقه ای از مناطق بر نمی آید. و متأسفانه این خصلتِ قیامها و اعتراضات مردم ایران است: در شهرها و مناطقی دست به قیام و اعتراض می زنند، لکن مردم شهرها و مناطق دیگر به کمک آنها بر نمی خیزند؛ کمااینکه سیاسیون ایران و جریانات سیاسی چنین بوده اند: تنها با رسیدن چاقو به «استخوان خودشان» قیام و اعتراض می کنند؛ و معلوم است که تا چنین باشد نتیجه گرفتن هم دور دست خواهد بود. اینست که مردم ایران در مناطق مختلف برای تأثیرگذاری قیامها و اعتراضات خویش (و تعمیق و گسترش آنها) باید متحد و هماهنگ شوند، و اقوام مختلف و پیروان مذاهب و مناهج علیه جنایات و کلیت نظام ولایت مطلقه قیام و اعتراض نمایند.

 
     
     
 

روشهای مبارزه: اصلاحی، براندازی، برکنارسازی - در رابطه با روشهای مبارزه (در میدانهای مختلفِ فکری و عقیدتی، سیاسی و حکومتداری، فرهنگ و اجتماع، اقتصاد و معیشت، تعلیم و تربیت و.......) بیشتر روی روش اصلاحی و روش براندازی بحث و بررسی بعمل آمده است، و همین است که معنا و ماهیت این دو روش در میان جوامع بشری مفهومتر و روشنتر میباشد، گرچه (بنابر مصادیق آنها) روش اصلاحی بیشتر «سازشکارانه و ریاکارانه و بعضا منافقانه» و روش براندازی در کلیت خودش «خصمانه و جنگجویانه و حتی خرابکارانه» قلمداد شده است. طبعا در میدان عمل اکثرا چنین بوده است، هرچند، هم روش اصلاحی میتواند ثابت قدمانه و صادقانه باشد، و هم روش براندازی میتواند دلسوزانه و مسالمت آمیز و حتی به نفع آنهایی باشد که برانداخته می شوند.

 
     
     
 

۵ تیر ۱۳۹۷ بیست و هفتمین سالروز تأسیس «سازمان موحدین آزادیخواه ایران» پیروز و مبارک باد. بدین امید که با زوال نظام استبدادی وارد مرحلۀ «فعالیت علنی در ایران» بشویم، و در سایۀ آزادی بیان و آزادی انتخاب در میان مردم خویش به فعالیت پرداخته و راه توحید و آزادی و منهج اسلام اجتهادی را منتشر و جامۀ عمل پوشیم. آری «آزادی بیان و انتخاب» حقی اساسی است که استبداد ولایت مطلقه از موحدین آزادیخواه و از همۀ جهاتِ عقیدتی، سیاسی، فرهنگی، صنفی و....... بکلی سلب نموده است. لکن و علیرغم ممانعت استبدادی ۲۷ سال است که روی حقوق خود اصرار می ورزیم و در این راستا همه چیز را فداء کرده ایم، و من جمله برایش ترک وطن کرده و دچار هجرت و آوارگی شده ایم. این حقوق اولیۀ ما و حقی خدادادی است که می خواهیم افکار و عقاید و برنامه های خود را در میان مردم تبلیغ و منتشر نماییم، اما جرم و جنایت استبدادیان است که میخواهند بشریت را از حقوق مُسلّم خویش و در رأس آن از حق بیان و انتخاب محروم گردانند. اینست که نظام ولایت مطلقه بصورت مسلم و در بدیهی ترین موارد حقوق انسانها «مجرم و جنایتکار» است. و از نظر ما موحدین آزادیخواه بزرگترین جرم این نظام استبدادی و سرکوبگر اینست که یک امت ۷۰ – ۸۰ میلیونی را در ایران مسلوب الاراده و سرکوب و محروم کرده است. الهی این ظلم صریح و مُبین را در سایۀ همت و ارادۀ حق طلبان نابود و ریشه کن نما. بهمین مناسبت (و در بیست و هفتمین سالگرد تأسیس سماء) این موضوع و مطلب ساختاری - سیاسی را تقدیم مردم مظلوم و تحت سلطۀ ایران می نماییم: «آیندۀ ایران: نگرانی از تناوب مُستبدین و تنازع داخلی»، باشد که راهگشا و مؤثر واقع شود.

 
     
     
 

نگرانی از تناوب مُستبدین و تنازع داخلی - در این شکی نیست که نظام ولایت مطلقه (دیر یا زود) رفتنی است: هم بنابر بطالت ذاتی آن، و هم بنابر دشمنی ایران و انیران. و از این جهت آنچه بیشتر مد نظر موحدین آزادیخواه است، بدیل و جانشین این نظام استبدادی و فرقه ای می باشد، بدیل و جانشینی که روی «آزادی و مردم سالاری و کثرت گرایی و انتخابات آزاد و حضور موافقین و مخالفین و تداول مسالمت آمیز حکومت» تأسیس و بوجود آید. لکن این بدیل و جانشین چندان هم ساده به نظر نمی رسد؛ و همین است که بعضی را حتی از اندیشۀ تغییر این نظام پر فساد منصرف کرده و در اندیشۀ اصلاح طلبی محصور نموده است، اندیشه ای که چندان اعتقادی هم بدان ندارند، لکن از ترس بدتر شدن و بدتر آمدن بدان چسبیده اند. و بدیهی است انسان وقتی خواستار تغییر و زوال چیزی می گردد که تصور نماید چیز بهتری و اوضاع مناسب تری جایش را پر می کند. و این آیۀ قرآن نیز بیانگر همین اصل اساسی است: مَانَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا (بقره - ۱۰۶): «هیچ آیه ای را زائل یا متروک نمی سازیم مگر اینکه بهتر از آن یا مانند آن را {برای زمانۀ خودش} جانشین نماییم». اینست که کمتر خیرخواه و مردمخواهی به سرنوشت نظام ولایت مطلقه می اندیشد، و لکن آنچه بسیاری را اندیشناک و بخود مشغول کرده بدیل و جانشین این نظام استبدادی و فسادکار میباشد، و اینکه بعد از آن (خاصتا با توجه به داستان نظام پهلوی و بدیل ولایت فقیهی اش) سرنوشت ایران و ایرانی چه خواهد شد و به کجا منتهی می شود. و حتما موحدین آزادیخواه نیز در این رابطه بسیار بیمناک هستند و غفلت از آن را بازی با آیندۀ ایران تلقی می کنند؛ و طرح و تببین «استبداد حاکم و محکوم» توسط موحدین آزادیخوه (من البدایه) ناشی از همین دل مشغولی و حساسیت نسبت به وضعی است که بالاخره بعد از نظام ولایت فقیهی با آن روبرو می شویم.