معنای آیاتِ چهار موضوع اساسی

 

 

 

معنای آیاتِ این چهار موضوع اساسی:

موضوع ۱-برهانی عظیم و تحول آفرین: لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَ تِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ (حشر - ۲۱): اگر این قرآن را بر کوهی نازل می کردیم، حتما می دیدی که چگونه در برابر تأثیر و عظمت آیات الله متواضع و متلاشی می گشت؛ و این مثالهایی است برای مردم (و یادآور قوَّت حُججِ بالغۀ قرآن)، ای بسا که تفکر نمایند.

موضوع ۲- انتخاب توحید و انکار طاغوت: لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (بقره - ۲۵۶): «در قبول و پذیرش دین اسلام اکراه و اجباری وجود ندارد، و قطعا راه رشدِ توحید از انحراف و گمراهی جُدا و متمایز شده است، و تبع آن، هر کسی به شرک و کفر پشت نماید و به الله و توحید ایمان بیاورد، همانا به خط  و دستگیرۀ مستحکمی چنگ زده که شکست و گسستی برایش متصور نیست، و الله بسیار شنوا و داناست.

موضوع ۳- دینداری حرفی و بی مَوضعی: وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةَ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ: «و کسانی هستند که بصورت حرفی و ادعایی الله را عبادت و تبعیت می کنند؛ به نحوی که اگر به خیری رسیدند احساس اطمینان و رضـایت می کنند؛ و اما اگر دچار سختی و شکست گردیدند، آشفته و پشیمان می شوند؛ اینها بازندۀ دنیا و آخرت هستند؛ و این یک بازندگی عیان و آشکار میباشد».

موضوع ۴- مقاومت و تداوم حتی النهایه: وَ مَا لَنَا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَ قَدْ هَدَانَا سُبُلَنَا وَ لَنَصْبِرَنَّ عَلَىٰ مَا آذَيْتُمُونَا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ (ابراهیم (۱۲): و (بعد از انجام وظایف و عدم پیروزی زود هنگام) بر ما نیست جز توکل و اِتکاء به الله و قوانین توحیدی، و به تأکید خطوط و مناهج توحیدیِ ما سبب هدایت ما شده است، و حتما در برابر اذیت و تعذیب شما (دشمنان توحید) صبر و مقاومت پیشه می کنیم، و توکل کنندگان تنها بر الله و قوانین توحیدی توکل و اِتکاء می نمایند.