|
تشبُّه و تظاهُر به اجانب (زیر مجموعۀ گناهان) رسول اکرم محمد مصطفی در حدیثی می فرماید: مَن تَشبّهَ بقوم فهُوَ مِنهُم (سنن ابو داود - ۴۰۳۱): «هر کسی که به قومی {جامعه ای، طبقه ای، مسلکی، گروهی و....} تشبه و تظاهر کرد و آداب و عادات آنها را تقلید و تکرار نمود {و کاری کرد که مانند آنها جلوه نماید} از آنها و وابسته به آنهاست». همچنین رسول اکرم در حدیثی دیگر مسئلۀ تشبه و تظاهر را بدین صورت بیان داشته است: ليس مِنا مَن تَشَبٌهَ بِغيرنا لا تُشَبٌهُوا بِاليَهود و لا بِالنَصارى (سنن ترمذی - ۲۶۹۵): «هر کسی به غیر از ما تشبه و تظاهر جوید از ما نیست، پس به آداب و رسوم یهود ونصاری تشبه و تظاهر نکنید». این احادیث تبیین کننده، مُبیٌن یک واقعیت فرهنگی در میان جوامع بشری هستند، واقعیتی که در طول تاریخ، واقعی بودن خود را در هر مرحله ای از مراحل، مبنی بر تقلید و تَشَبُه مِلل و اقوام منحط و شکست خورده از اعراف و آداب و رسومات اقوام و جوامع پیروز و مسلط به اثبات رسانده است، بنحوی که اعراف و آداب و رسومات ملل و اقوام پیروز مورد تشبه و تقلید دیگران و آنهایی که «درخششی در زندگیشان» مشاهده نمی شود قرار می گیرد؛ تا جایی که حتی «زمینۀ الحاق و جزو آنها گشتن» را فراهم می سازد. اینست که این اعراف و اداب و رسوم، نه بخاطر برتری و سودمندی شان، بلکه به علت اینکه جزو اعراف و آداب و رسومات اقوام و ملل پیروز و مسلط هستند، تقلید و تکرار می شوند. و همین امروزه که می بینیم اعراف و آداب و رسومات غربی، سیل آسا بسوی ملل منحط و شکست خورده هجوم آورده و طَوعا و کَرها توسط این اقوام و ملل تقلید و تکرار می شود «ناشی از ماهیت آنها و یا برتری و سودمندی آنها نیست»، بلکه حاصل پیروزی و سلطۀ غرب و اقوام غربی بر اقوام و ملل دیگر می باشد. به همین خاطر این تشبه و تقلید و تکرار توسط اقوام و ملل و افرادی که بیشتر تحت سلطه و هیمنۀ غرب هستند و یا اینکه از نظر نفسی و فرهنگی و عقلی در انحطاط و رذالت عمیق تری غرق شده اند، بیشتر دیده می شود. اینست که حق داریم بگوییم: تقلید اعراف و آداب دیگران (و خاصتا دیگرانی که بیگانه و سلطه گر و غارتگرند)، اکثرا نه بنابر ضرورت و سودمندی اعراف و آداب آنها، بلکه بنابر «تحمیلات استبدادی و محروم شدن از حقوق و امتیازات» و نیز جهت پنهان کردن ماهیت خود و تبرّیٰ جستن از وابستگی به فرهنگ و اعراف قومی و مذهبی که روی آن تبلیغات منفی وسیعی صورت می گیرد. کاری که «مظهر خود باختگی» و«اضمحلال نفسی» و«عقب ماندگی عقلی» است، و در واقع اعترافی صریح به پستی خود و برتری آنهایی است که عرف و فرهنگ و آدابشان بدون ضرورت و بلکه بر خلاف ضرورت! تقلید و تکرار می شود. و بلا شک این مسیر انحطاطی، علاوه بر اینکه منشاء گناهان صغیره و کبیرۀ بی شماری است، بلکه حتی می تواند در رابطه با اهل اسلامیت و مسلمانی! سر از ارتداد و شرک و کفر در آورد، که با وقوع این مصیبت، خسارات دنیوی و اُخروی آن جبران ناپذیر می گردد. |