نحــوۀ مـــوضع گیــری سمـــــاء

موضع گیری سمـاء مُبتنی بر رفض یا تأییدِ کلی و عامِ افکار و عقاید و یا مواضع سیاسی نیست، بلکه مواضع آن دارای خصلت و ماهیتِ موضوعی است، و در آن رفـض و تأییدها موردی و نسبی است و چنین امری با توجه به موضوعات و موارد مشخص اتخاذ می شود. به عبارت دیگر، در عین اینکه سماء همه چیزِ یک کل و جریان را و تمامیت یک فکر و سیاست را قبول و تأیید نمی کند، اما در همان حال همه چیز آن را نیز رد و انکار و زیر تیغ نمی برد. بنابر این، اتخاذ مواضع موضوعی در رابطه با نظریات و پدیده های مختلف پایۀ روش و تصمیم گیری سماء است، چرا که: اولا در این روش، خیلی از موارد و موضوعاتِ مثبت و معقول نجات پیدا میکنند، عکس روش رد و رفضِ کور، که همه چیز و از جمله موارد و موضوعات مثبت و معقول (به بهانۀ وجود آنها نزد مخالفین) قربانی می شوند. ثانیا موضع انکاری و رفضِ کور و تجزیه ناپذیر، خود را از موارد و موضوعات بسیاری که دارای ماهیت مستقل و بالذات مثبـت و معقول هستند، به اتهام انتساب شان به خطوط و مناهج فکری و سیاسی دیگر محروم می سازد.