بسم الله الرحمن الرحیم

آزادسازی و ممانعت: از فساد و تخلف یا از رشد و ترقی؟!

آزادسـازی فساد و تخلف؛ یا آزادسازی رشد و ترقی؟! ممانعت از فساد و تخلف؛ یا ممانعت از رشد و ترقی؟! تمام مستبدين و نظامهاى استبدادى کارشان مبنى بر آزادسازى و ترويج فساد و تخلف! و سد و مسدود کردن راه آزادى و طریق رشد و تکامل بشریت است، چرا که استبداد و نظام استبدادى در سايهٴ فساد و تخلف بوجود مى آيد، همچنانکه در سایۀ توسعه و گسترش فساد و تخلف، استبداد و نظام استبدادى برقرار می ماند، واقعيتى که همگان آن را به چشم خود مى بينند. البته در جریان تداوم استبداد و نظام استبدادی این امکان وجود دارد که شکل و نامِ آن عوض شود و مستبدينى کنار بروند، اما بسیار به زحمت جــايش را به آزادى، رشــد و ترقى، و قانونمداری خــواهد داد، و معمولاً شکل و نام ديگرى از استبــداد و نظام استبدادی جاى آن را پر خواهد کرد. و امروزه که استعمارگران جهانخوار، سد و مانع بشريت در راه رسيدن به آزادى و رشد و قانونمداری هستند، دستيابى به مبانی نجات مشکل تر شده است. و سردمداران استبداد و شرک و ماديت می خواهند بشريت را هميشه در وضع استبدادى (سرکوب شدگى) و يا وضع هرج و مرج (بی نظمی و نا امنی) نگه دارند، که در هر دو صورت، برقرارى نظام انتخاب - التـزام - مردمسالارى منتفى و ناممکن می گردد، و حاکميت سياسى، اقتصادى، فرهنگى و.... از مردم و از صالحان و داعيان انتخاب و التزام و ترقی سلب میشود. بنابر این، براى مقابله با اين وضع استبدادی استعماری و جهت پايان دادن به این وضع فاسد و پر تبعیض و متعفنی که در سایۀ استبداد و نظام استبدادی تثبیت و نهادينه شده است، بايد چاره اى اندیشید و راهی را جست، که آنهم بلاشک عبارتست از آزاد سازی راهِ رشد و ترقی و قانونمدارى و استقرار انضباط دينى، و مبارزهٴ جِدّى و سرسختانه با فساد و تخلف و بى انضباطى و ریشه کنی آن می باشد، کاری که نيازمندِ کنار زدن استبداد و برپايى مردمسالارى، تدوين و اجراى قوانين انتخابى، و وجود کادر منضبط و مجريان قوانين است. از اين طريق است که نظام انتخاب التزام - ترقی مستقر می گردد و مراحل تحول و رشد همه جانبه طى می شود، و این همان روش سازمان موحدين آزاديخواه ايران (سماء) است، که مبنى بر آزادسازى راه رشد و ترقی و قانونمدارى و مسدود کردن راه فساد و تخلف و بی انضباطی است. لازم به ذکر است که همۀ جوامع بشری در رابطه با فساد و تخلف و يا رشد و ترقی در موارد بسیاری داراى وحدت نظر است، و اصل مشکله همیشه در التزام و رعایت موازین صلاح و فساد بوده و می باشد. بگذریم از اینکه توحيد و اسلامیت و انسانهای موحد و آزادیخواه تنها در سايهٴ رشد و ترقی و قانونمدارى و حاکميت انضباط دينى، و با تعميق رشد و ترقی و استقرار آزاديهاى اساسى و نهادينه شدن فرهنگ انتخاب و رسيدن جوامع بشری به مرحله اى مناسب از عقل و انضباط، امکان وجود و ظهور پيدا می کنند، و در چنين فضایی میتوانند شعله ور شوند و عرض اندام می نمايند، فضایی که زمینه ساز خلافت مردمى می گردد.

سازمان موحدين آزاديخواه ايران

۸ صفـر ۱۴۲۳ - ١ ارديبهشت ١٣٨١